از حقایــق ذهــن ما پوشیــــده اســت              کم کســی بطن جهان را دیــده اســـت
    دوســت دارم جــمله ای عــــنوان کنــم             از چــــه رازش را ز تــو پنــــــهان کنــــــم

    ســایه باشــد این جهـــان افســانه دان             آن چــــنان تاثــــیر کــــی دارد عــــــیان؟
    ادعــا ان گــونه فعـــل ما شــــده ســت             حاصــل نیــک و بدش بر پا شــده ســت

    مــــن به درکــــم شــک نبــردم ذره ای              عمـــــر باشــــد یــــک دهانـــــک دره ای
   غــم نخــور از آنچــه بر ماضـی گذشــت              تا ندامــــت همــــدمت نتـــوان نشـــست

   خاطــــرات کهنــــه ات را تــــازه کــــــــن              از ســـــر نو کیـــــل خــــود انــدازه کــــن
    بهــره ای را کــــو بدیــــنجا می بــــــری             تو نگیـــرش جــــان حقــــی ســرســـــری 

   گــر به عقــل خــود توســــل می کنــی             پای عشــــقت را تــو در گــــل می کنــی
   لحــظه ای شــک بر غــبار پــشـت کــن             لب بگز دســـتان خــــود را مشـــت کــــن

   اشتیــاقت را دو چنــــــدان کــن فــــزون             جامـــــــه درانــی کــــــن و بگـــــذر ز دون
   تا ببــــیند شــــوق بــــــی اندازه اســت             پــــای تــو در شــــاه راهــی تازه اســــت

   غــرق در درــیای احســان می شــــوی             لاجــــرم در جمــع مستــان می شــــوی
   نیــست تابــــــم تــا فزونــــتر گویمــــــت             پــس یقیــــن در انــجمن مــی جویمــــت


 

نوشت سَـ ـعید پآآآآنتِر 098 در چهارشنبه سی ام شهریور 1390 ساعت 17:8 موضوع | لینک ثابت