در دهنـــه بازیــــــگری کهــــــنه دنـــــــیا  

عشـــق اســـت قمـــار و من بازیگر آنـــم

با آنکه هــمه باختـــه در بــازی عشـــقم

بازنده ترین هست دراین جـمع نشــانــم

ای عشـــق از تو زهر اســت بــه کامـــم

دل و تن سوخــته و مــن مانــدم ونامـــم

عمریست که می بازم و یک برد نــــدارم

اما چه کنــم عاشق این کهــنه قمــــارم

ای دوست مزن زخم زبان جای نصیحـــت

بگذار ببــارد به ســرم سنــگ مصیـــــبت

من زنده از این جرمم و بگذشته مجـازات

مرگــست مـــرا گر بزنــم حــرف نــدامـت

بــــایـــد کـــه بـــبازم،بــــــا درد بســـازم

در مـــذهب رنــــدان این اســـت نمـــازم

مـــن دربـــند عشقــم و رسـوای جـهانم

چـون ســایه به دنبــال سـرعشق روانم

دل ســوخته تــر از همــــه سوختـــگانم 

از جـــمع پراکنـــده رنــــدان جهــــانـــــم


که ادعا نکردم...


نمیگم خطا نکردم...


   من که ادعــا نکردم...


      همه گفتن بی وفایی...


         من که اعتنـــــــا نکردم...



عازم ســــفر شدی تو...


   من دلم میخواست بمونی...


      واســـــه موندن تــــو امــــــا...


         به خــــــدا دعـــــــا نکــــــردم...



میدونم دوسم نداری...


   حتــی قــد یه قنـــاری...


      امـــا عـــاشقم هنــوزم...


         بـدون اشتبـــاه نکـــردم...



ما جایی قرار نذاشتیم...


   جز تو کــوچه های رویـا...


      این دفعــه تـو اومــــدی...


         من به قـــرار وفــا نکردم...



زیر دین ناز چشمات...


   عمریه دارم میســوزم...


      تا خاکستری نشه دل...


         دینمــــــو ادا نکــــــردم...



اومدن واسه نصیحت...


   به بهونه ی یه صحبـت...


      عمرشون کلی تلف شد...


         چـــون تــو را رهــا نکـردم...



راه آسمون که بستست...


   گرچه قلبامون شکستست...


      تا به حــــال اینقـــدر خـدا رو...


         اینجـــــوری صـــــــدا نکـــــردم...



تو منو گذاشتی رفتی...


   خواستی من دیوونه تر شم...


      باورت نمـــــیشـــــــه شــــــاید...


         آخـــــــــه ، جون فـــــــدا نکـــــردم...



نامه های عاشقونه...


   با نشونه، بی نشونه...


      اما از کسای دیگست...


         پس اونـــا رو وا نکـــردم...



یادته عکستـو دادی...


   بـــذارم تو قـاب قلبـــم...


      بعد از اون روز دیگه هرگز...


         بــــه کســــی نگاه نکــردم...



تو از اون روزی که رفتی...


   نه ، تو رفتی که ببینــی...


      تــــا قیامتــــم تو را مــن...


         از خــودم جـــدا نکـــردم...


TALE


می شود بی تو از این شهر سفر کردن و رفتن             بی پــیامی به تو با قهــر گذر کــــردن و رفـتن

 

می شــود صفحـه ی هر خاطـره را پاره نمـودن            می شود یاد تو را دست به سر کردن و رفتن


مـی شـــــود دورتــر از ســـیطره تیــر نگـــاهــت       بــه بلــندای تـــو از دور نظـــر کـــردن و رفتــن


می شود عهــد تو را مثل تو یکسویه شکستن          همه عمر به انــــدوه  تو ســـر کردن و رفتن

 

می شــود به دریـــا زد و بیـــهوده شــــنا کـــــرد       بی هراس از شکم موج خــطر کردن و رفتـن 

 

ولی ای دوست به قرآن که حقـیقت به جز این است   


کــی شــود یک نفس از عشق حــذر کردن و رفتن

 

به تـــو می اندیشــــم


به تـــو و تنـــدی طـــوفان نگاهـــت بر من


به خــود و عشـــق عمیـــقت بر تن


به تـــووخاطـــــره ها 


که چرا هیــچ زمانی من وتو ما نشـــدیم


جام قلبم که به دست تو شکست

 

من چرا باز تو را بخشیدم؟


به تـــو می اندیشــــم 


به تو کــه غرق در افـــکار خودی


من در اندیشــــه ی افـــــکار تـــوام


قانعـــم بر نگه کـــوته تو


هر زمان در پی دیدار توام


باز هـم شـب آمـــد و غم ها مـرا در برگــرفـت              درد هـجرانت مرا هر لحظه در بسـتر گرفت


تا که یاد آمدچه شبها عشـق ما را بـود و بس             باز هـم این دل سراغ شـانه ی دلـبر گرفت


در فــراقت رنــــــج ها دیــدم دگــر تابـــم نبـــود             درد تنـهایی نفــس در سیــنه تا آخـر گرفت


آمدم آن شب به کویت وای می دانی چه شد؟           دل تو را دید و فقط عشق تو زیـر سـر گرفت


سوخـــتم در انـــــــتظارت ای تمـــــــــنایم بـــیا            زآتش عـشق تو دل سودای خاکستر گرفت


این شعرها دیگر برای هیچ‌کس نیسـت                نه ! در دلــم انگار جای هیچ‌کس نیست

آن‌ قـــدر تنهایــم که حتـی دردهــــایــم                 دیـگر شـبــیه دردهـای هیچ‌کـس نیست


حتـی نفـس‌هـــای مـرا
از مـن گرفـــتند                من مرده‌ام درمن هوای هیچ‌کس نیست

دنیـای مرمـوزی ‌سـت مــا
بایـد بدانیــم                 که هیچ‌کس این‌جا برای هیچ‌کس نیست

باید خدا هـم با خودش روراست
باشــد                وقتی که می‌داند خدای هیچ‌کس نیست

من می‌روم هرچنــد می‌دانــم که دی
گــر                پشت سرم حتی دعای هیچ‌کس نیست