בخـتــَــر ڪـﮧ بــآشے

میـבونـــے اَوّلــــیـטּ عِشــق زنـבگیـتــ پـــِבرتـــﮧ

בخـتــَــر ڪـﮧ بــآشے میـבونـــے مُحکــَم تــَریـטּ پَنــآهگــاه בنیــآ

آغــوشِـ گــَرمـِ پـــِבرتـــﮧ

בخـتــَــر ڪـﮧ بــآشے میـבونــے مــَرבانـــﮧ تـَریـטּ בستـــــے

ڪـﮧ مـیتونے تـ ـو בستـِـت بگیـــریو

בیگـﮧ اَز هـــیچے نَتــَرسے

בســــتاے گَرم وَ مِهـــــرَبون پـــِבرتـــﮧ

בخـتــَــر ڪـﮧ بــآشے میـבونــے هـَـــمـﮧ ے בنیــا پـבرتــﮧ

בخـتــَــر ڪـﮧ بــآشے میـבونــے

هَر ڪُـجاے בنیـا هَمـ بـــآشے

چــﮧ بـاشـﮧ چـــﮧ نَبــاشـﮧ

قَویتــریـטּ فِرشتــــﮧ ے نِگهبـــاטּ پـــِבرتـــﮧ

خاطرات ...

          

امشــب  همــه در عالــم امکــان  بی سلسـله اندمسـت و پریشان  امشــب بکشـد جاذبـه ی عـشق  از عمــق ضمــیر فطـــرت پنـــهان   امشــب نشــود ساکت و خاموش  آتشـــکده ی سیــــنه ی انــسان  امشـب بشکسـت سـد غــرور را  سیـــلی که شـــد از دیـده گریـان   امشـــب بزنــم تیـــغ سرانـــجام  بر پیکـــره ی ظلمـــــت هجـــران   امشـب شب وصل با همه دوری  لبیــک مــــن و خالــــق سبـــحان  امشــب شـــب پرواز مـــن و تــو  در عطـــر خــوش نـم نـم بــــاران  امشــب شـــب دیدار مــن و تـــو   دریـــای یفیــــن ســاحل ایمـــان  امشـــب شــب میـــلاد دوبــــاره  تا باز چـــه کشــد آیــنه از جـــــان  امشــب شــــب فریـــاد ستـــاره  بغضی که شکست در دل طوفـان

عاشقانه ترین نگاهم راروی قایقی  

از باد نشاندم و پارو زنان سوی تو 

فرستادم وقتی به ساحل نگاه تو 

رسید تو  چشمانت را  بستی و. 

 قایقم غرق شد سلام ای رهگذر 

با نگاه بی انتهایت به عمق 

تک تک حروف و واژه هایم 

 بنگر و آرام آرام مرا 

همراه با این 

صفحه  

ورق 

 بزن... و بعد 

به رسم روزگار مرا و  

 عمق نو شته هایم را به  

دست فراموشی بسپار 

بی تو نه کار جهان لنگ شده نه بین زمین آسمان جنگ شده نه کوه شده آب   

و نه دریا شده خشک اما .. 

دل من برای تو تنگ شده

وقتی از چشم تـــــــــو افتـــــادم دل مستـم شکست

       عهد و پیما نـــــی که روزی با دلت بستـــم شکست

               ناگهان- دریـــــا! تو را دیـــــدم حواسم پـــــرت شد

                    کوزه ام بــی اختیــــــار افتـــــاد از دستــم شکست

                         در دلم فریــــاد زد فرهــــاد و کوهستــــان شنیـــــد

                              هی صدا در کوه،هی"من عاشقت هستم"شکست

                                     بـــعد ِ تــــو آییـــنه های شعر سنگم میـــــزنــنــد

                                           دل به هر آیینــــه،هر آیینـــــه ایی بستـــم شکست

                                               عشق زانـــــو زد غرور گـام هایـــــم خـــــــرد شد

                                                     قامتــــــم وقتــــــی به انـــــدوه تو پیوستم شکست

                                                          وقتی از چشم تـــــو افتـــــادم نمـیدانـــــم چـــه شد

                                                                پیش رویت آنچه را یک عمـــر نشکستم شکست

می بنــــدم دو چشــــمـــم را

گـــاه می بــــندم دو چشــــمم را بــــه رویِ  تــــــــمام هـــــــراسهای خـــویـــــــــش  

و در ایـــــن ندیدن اســــت کــــــــه

دلــــــــم  را  مـــــی نـــــــوازم  

آرام آرام و لــــــــــــبریز 

 می شــــــــود

 جــــامِ دلـــــــم  از شـــــراب کهنـــــــــــه ای   

  کــه  مســـتی اش مــــــدام اســـــت و 

 صـــــــبحش  بـی  خُــــــــمار گــــــاه  

چه سرخوشـــم با نــــوای ســــــاز  

خویش که جز خـــودم هیـچکس  

 بــه آن گوش نـمــی دهــــد  

صـــــــــدایی کــــه تا 

 نفـــــــــس

 مـــــــی کشــــــــم در سـینــــــه ی مــن  

اســـت ومـــن می خــوانم تمــــــــــام 

 نــــا گفـــــــــته هایم  را هـــــمراه 

 ایــــن نـــــــوا  مــــــــن 

 می خــــوانم همراه 

 ایــــــن نـــــــــوا ..  

  رازهـــــــــایِ پنـــــــــــهانِ خــــــــــویش